Δήμος Φυλής: Θα χρεωθούμε 500.000.000 ευρώ για ένα έργο που δεν στηρίζεται σε καμία πραγματική τιμή στην αγορά ρεύματος;
11 Δεκεμβρίου 2025
Δήμος Φυλής: Στον δημόσιο διάλογο υπάρχουν στιγμές όπου οι αριθμοί δεν είναι απλώς νούμερα αλλά προειδοποιήσεις. Προειδοποιήσεις για το τι έρχεται, για το τι σημαίνει πραγματικά μια πολιτική επιλογή, για το ποιοι θα πληρώσουν το τίμημα.
Του Αναστάση Ατζάμπου
Η εξαγγελία του δημάρχου Φυλής Χρήστου Παππού στο χθεσινό ΔΣ για τη δημιουργία φωτοβολταϊκού πάρκου 250 MW με παράλληλη εγκατάσταση συστήματος αποθήκευσης ενέργειας συνολικού κόστους 500 εκατομμυρίων ευρώ -όπως ανέφερε ο ίδιος-, παρουσιάστηκε με ύφος ας πούμε… θριαμβευτικό.
Ένα έργο που –όπως είπε– θα αποφέρει 56 εκατομμύρια ευρώ έσοδα τον χρόνο και θα εκτινάξει τον δήμο σε οικονομικά επίπεδα χωρίς προηγούμενο(!). Ένα έργο που θα μείνει στην ιστορία.
Αναρωτιέμαι. Ένα έργο τόσο μεγάλου βεληνεκούς, -αν όντως ισχύουν όλα αυτά όπως ανακοινώθηκαν-, γιατί παρουσιάστηκε μια κρύα Τετάρτη σε ένα Δημοτικό Συμβούλιο, διακριτικά και με χαμόγελο;
Αν εγώ ήμουν δήμαρχος και είχα εξασφαλίσει ένα έργο τέτοιας ιστορικής σημασίας, θα έστηνα γιγαντοοθόνες στην κεντρική πλατεία, θα καλούσα όλη την πόλη, θα ζητούσα τα κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας να καλύψουν την παρουσίαση, θα έριχνα πυροτεχνήματα υπό τους ήχους της φιλαρμονικής και ακόμα περισσότερο, εγώ ο ίδιος θα ζητούσα μετ’ επιτάσεως την παρουσία του Υπουργού Ενέργειας και θα έκανα ό,τι περνά από το χέρι μου για να βρίσκεται εκεί και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας.
Διότι ένα έργο 500.000.000 ευρώ, δεν το ανακοινώνεις απλώς.
Το κάνεις όπως αρμόζει στο μέγεθός του.
Μπροστά σε ολόκληρη την πόλη, με τρόπο δημόσιο, ανοιχτό, τεκμηριωμένο και με στοιχεία, συμβάσεις και τις δεσμευτικές συμφωνίες στα χέρια σου. Έγγραφα δηλαδή που αντέχουν σε κάθε έλεγχο.
Το αφήγημα των 56 εκατομμυρίων ευρώ έσοδα
Όταν ένας δήμαρχος παρουσιάζει ένα ενεργειακό σχέδιο μισού δισεκατομμυρίου ευρώ, οφείλει να είναι ακριβής. Η καρδιά της εξαγγελίας είναι η υπόθεση ότι ένα φωτοβολταϊκό πάρκο 250 MW μπορεί πράγματι να παράγει 400 εκατομμύρια κιλοβατώρες τον χρόνο. Αυτό είναι όντως ρεαλιστικό.
Αλλά το κρίσιμο σημείο δεν είναι η ποσότητα παραγωγής ρεύματος. Είναι η πραγματική τιμή πώλησης του στους παρόχους.
Με τιμή πώλησης 0,14 €/kWh, όντως τα έσοδα φτάνουν τα 56 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Ένας απλός πολλαπλασιασμός χρειάζεται.
Αλλά αυτή η τιμή πώλησης που ανέφερε —η λεγόμενη ταρίφα (feed-in tariff)— δεν υπάρχει πουθενά.
Ούτε σε δημοπρασίες της ΡΑΕ, ούτε σε PPAs της αγοράς, ούτε σε συμβάσεις παραγωγών. Η πραγματική χονδρική αγορά στην Ελλάδα βρίσκεται στα 0,04–0,06 ευρώ ανά kWh. Ακόμη και στη λιανική αγορά των παρόχων, τα 0,14 ευρώ εμφανίζονται μόνο περιστασιακά και ποτέ ως σταθερή τιμή που μπορεί κάποιος να εγγυηθεί για δεκαετίες.
Αρκεί ένας απλός συλλογισμός.
Εσείς που διαβάζετε αυτό το κείμενο, πόσο πληρώνετε την κιλοβατώρα στο σπίτι σας; Με τα σημερινά τιμολόγια και ανάλογα τον πάροχο, η πλειονότητα κυμαίνεται μεταξύ 0,09 και 0,13 €/kWh.
Είναι λοιπόν δυνατόν, ο δήμος να έχει εξασφαλίσει σταθερή τιμή 0,14 €/kWh χονδρικής πώλησης προς τους παρόχους, όταν η αγορά λιανικής –αυτή που πληρώνουν τα νοικοκυριά– είναι χαμηλότερη;
Αυτό το ερώτημα μοιάζει ρητορικό. Κι όμως αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία προσπαθεί να χτιστεί το αφήγημα των 56 εκατομμυρίων ευρώ έσοδα απο το Φ/Β Πάρκο.
Δείτε και μόνοι σας.
Η παγκόσμια –και κυρίως ευρωπαϊκή– πραγματικότητα είναι απολύτως διαφορετική. Σύμφωνα με το επίσημο European PPA Price Index της LevelTen Energy για το τρίτο τρίμηνο του 2025, η μέση τιμή των νέων φωτοβολταϊκών PPAs στην Ευρώπη βρίσκεται στα 34,25 €/MWh, δηλαδή 0,034 €/kWh. Πρόκειται για ιστορικό χαμηλό που αντικατοπτρίζει τη σταθεροποίηση και την ώριμη ανάπτυξη της αγοράς σήμερα λόγω του υπερκορεσμού.
Αντίστοιχα στην Ελλάδα, οι εταιρικές συμβάσεις PPA για μεγάλα έργα αποδίδουν ταρίφες στα 0,045–0,058 €/kWh. Καμία από αυτές τις τιμές δεν «κλειδώνει» για δεκαετίες. Καμία δεν πλησιάζει τη θεωρητική τιμή των 0,14 €/kWh.
Διαβάστε και μόνοι σας.
Σε ότι αφορά τη χώρα μας, η τιμή των διμερών συμβολαίων διαμορφώθηκε στα 55 ευρώ/MWh, καταγράφοντας μια αύξηση 4,8% συγκριτικά με το β’ τρίμηνο του 2025, όπου βρισκόταν στα 52,5 ευρώ/MWh. Δηλαδή 0,055 €/kWh.
Με απλά λόγια, η τιμή που προϋποθέτει το έργο της Φυλής (0,14 €/kWh) και μας ανακοίνωσε ο Δήμαρχος Φυλής, είναι τετραπλάσια από την ευρωπαϊκή και σχεδόν τριπλάσια απο την ελληνική πραγματικότητα. Είναι λογικό όμως να εκτοξεύεται εκεί η τιμή -στα λόγια-, γιατί αλλιώς το έργο δεν βγαίνει οικονομικά.
Η δανειακή χρηματοδότηση των 500 εκατομμυρίων ευρώ
Ακόμη και αν δεχθούμε ότι η παραγωγή του έργου θα φτάνει –απαρέγκλιτα και χωρίς απώλειες– τις 400 εκατ. kWh τον χρόνο, το κρίσιμο ζήτημα παραμένει το κόστος του έργου.
Το έργο για να υλοποιηθεί απαιτεί δανειακή χρηματοδότηση 500.000.000 εκατομμυρίων ευρώ. Εκείνος το ανέφερε εχθές στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Ακόμη και αν δοθεί με επιτόκιο 2%, -δηλαδή πιο ευνοϊκό από το συνηθισμένο 2,5–3%- που συνήθως χορηγεί η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η ετήσια δόση μαζί με την αποπληρωμή των τόκων, θα διαμορφωθεί περίπου στα 20–25 εκατομμύρια ευρώ, ανάλογα με το αν η αποπληρωμή γίνει σε 30, 40 ή 50 χρόνια. Η επιλογή του 2% δεν γίνεται για να επιβαρύνει αλλά για να είμαι όσο το δυνατόν πιο επιεικής προς τον δήμαρχο και να σας δείξω ότι ακόμη και στο καλύτερο δυνατό σενάριο, η μεγάλη εικόνα δεν αλλάζει.
Σε αυτά τα 20–25 εκατομμύρια πρέπει να προστεθούν και όλες οι ετήσιες πάγιες δαπάνες λειτουργίας ενός τέτοιου έργου. Συντήρηση του πάρκου, αντικαταστάσεις και αναβαθμίσεις εξοπλισμού, απώλειες λόγω καιρού, ασφάλειες, φύλαξη, τεχνική υποστήριξη, διοικητική λειτουργία. Έτσι, το ετήσιο κόστος διαμορφώνεται κοντά στα 30 εκατομμύρια ευρώ, επίπεδο που είναι απολύτως σύμφωνο με τα πρότυπα αντίστοιχων έργων διεθνώς.
Με τα 30 εκατομμύρια έξοδα ως δεδομένο, για να απομείνει λοιπόν καθαρό κέρδος 10-15 εκατομμυρίων ευρώ, ο δήμος θα πρέπει να εξασφαλίζει περίπου 45 εκατομμύρια ευρώ έσοδα τον χρόνο. Με παραγωγή 400 εκατομμυρίων kWh, αυτό προϋποθέτει τιμή περίπου 0,113 ευρώ ανά kWh. Δηλαδή τιμή επίσης εξωπραγματική και σχεδόν διπλάσια από την πραγματική αγορά της χώρας.
Ακόμη και στο εξαιρετικά ευνοϊκό —και ουσιαστικά επίσης θεωρητικό— σενάριο που ο δήμος εξασφαλίζει τιμή χονδρικής πώλησης στα 0,09 ευρώ ανά kWh, το έργο δεν αποφέρει 56 εκατομμύρια ευρώ αλλά περίπου 36. Σε αυτό το ενδεχόμενο, το έργο θα παράγει κέρδος 5–10 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως.
Γιατί κάθομαι και σας τα γράφω όλα αυτά και σπάω το κεφάλι μου;
Γιατί ένα έργο που παρουσιάζεται ως ιστορικής σημασίας, στην πράξη αποδεικνύεται οριακά κερδοφόρο και εξαιρετικά ευάλωτο σε οποιαδήποτε μεταβολή της αγοράς ενέργειας. Και η τιμή της ενέργειας δεν είναι απλώς ασταθής – είναι από τις πιο ευμετάβλητες τιμές διεθνώς.
Και για να το κλείσουμε μια και καλή, κάντε μια ερώτηση μόνοι σας σε κάποιον που ασχολείται και ειναι ειδικός της αγοράς ενέργειας. Δεν τολμάει κανείς τους να προβλέψει την τιμή της κιλοβατώρας, ούτε καν για τους επόμενους 6 με 12 μήνες.
Και όμως ο Δήμαρχος Φυλής Χρήστος Παππούς, για να φτάσει τα 56.000.000 έσοδα τον χρόνο και να βγαίνει η εξίσωση του έργου κερδοφόρα, παρουσιάζει ως εφικτό να κλειδωθεί η τιμή στα 0,14 kWh για σχεδόν μισό αιώνα που θα χρειαστεί μέχρι την αποπληρωμή(!).
Το ίδιο ισχύει και για το δάνειο. Είτε αποπληρωθεί σε 30, είτε σε 40, είτε σε 50 χρόνια, ο δήμος δεσμεύεται με χρέος που φτάνει μέχρι το 2060, το 2070 ή το 2080. Η ετήσια δόση μειώνεται με την επιμήκυνση αλλά το συνολικό κόστος αυξάνεται σημαντικά. Και κυρίως, ούτε η επιμήκυνση αλλάζει το βασικό δεδομένο. Για να είναι το έργο κερδοφόρο της τάξεως των 10-15 εκατομμυρίων ευρώ, απαιτείται τιμή 0,113 ευρώ ανά kWh. Και όλα αυτά υπο την προυπόθεση ότι ο δήμος Φυλής έχει εξασφαλίσει δεσμευτική σύμβαση που εγγυάται τιμή 0,14 ευρώ ανά κιλοβατώρα για 30, 40 ή 50 χρόνια.
Εδώ καταθέτω και τη δική μου δέσμευση δημόσια.
Αν ο δήμαρχος Φυλής όντως παρουσιάσει επίσημα ένα έγγραφο, μια σύμβαση, ένα νομικά δεσμευτικό PPA που να εξασφαλίζει χονδική τιμή πώλησης προς τους παρόχους με 0,14 €/kWh για τουλάχιστον όσα χρόνια απαιτούνται για την αποπληρωμή του δανείου — δηλαδή για τα επόμενα 30, 40 ή 50 χρόνια — τότε θα βγω δημόσια και θα του ζητήσω συγγνώμη.
Και δεσμεύομαι σε όλη την πόλη, πως δεν θα ξαναγράψω ούτε μία γραμμή που να σχολιάζει τις πολιτικές του αποφάσεις. Διότι αν αυτός ο άνθρωπος έχει καταφέρει όντως να έχει στα χέρια του τέτοια σύμβαση, τότε μιλάμε για το μεγαλύτερο οικονομικό επίτευγμα στην ιστορία της τοπικής αυτοδιοίκησης της Ελλάδας, της Ευρώπης, ίσως και του κόσμου ολόκληρου.
Και θα του το αναγνωρίσω δημόσια. Γιατί αυτός ο άνθρωπος θα έχει πετύχει κάτι που δεν έχουν πετύχει τεράστιοι επιχειρηματίες του κλάδου.
Αν όμως τέτοια σύμβαση δεν υπάρχει και τα πράγματα δεν ειναι όπως ο ίδιος τα παρουσίασε, τότε φόβαμαι πως πρόκειται για άλλο ένα οραματικό και μεγαλόπνοο σχέδιο όπως το «Επιχειρησιακό Σχέδιο Φυλή 2021» που είχε ανακοινώσει πάλι ο ίδιος το 2019.
Δείτε εδώ την παρουσίαση για το Επιχειρησιακό Σχέδιο «Φυλή 2021»
https://fyli.gr/oramatiko-kai-megalopnoo-to-epicheirisiako-schedio-fyli-2021
Η μεγάλη διαφορά του τότε με το σήμερα είναι ότι το «Επιχειρησιακό Σχέδιο Φυλή 2021» μπορεί να έμεινε στα χαρτιά αλλά δεν φόρτωσε την πόλη με χρέος. Δεν έθεσε σε κίνδυνο τις οικονομικές της αντοχές. Δεν δέσμευσε κανέναν για δεκαετίες. Ήταν μια εξαγγελία που πήγε στον βρόντο χωρίς συνέπειες.
Αυτό που επιχειρείται τώρα όμως, δεν είναι μια ακόμη θεωρητική παρουσίαση. Είναι μια πολιτική επιλογή που δεν αφορά μόνο τη σημερινή διοίκηση αλλά δεσμεύει όλες τις επόμενες. Στερεί από τους μελλοντικούς δημάρχους τη δυνατότητα να λειτουργήσουν με στοιχειώδη ελευθερία αποφάσεων.
Διότι κανένας δήμαρχος δεν έχει το δικαίωμα να δεσμεύει μια ολόκληρη πόλη με χρέος μισού δισεκατομμυρίου ευρώ βασισμένο σε τιμές που δεν υπάρχουν στην αγορά, ούτε να παρουσιάζει θεωρητικές αποδόσεις ως βέβαια οικονομικά δεδομένα. Τέτοιου μεγέθους αποφάσεις απαιτούν διαφάνεια, δημόσια παρουσίαση, επιστημονική τεκμηρίωση και ξεκάθαρη ενημέρωση των πολιτών για όλους τους κινδύνους πολύ πριν την όποια υπογραφή δανειακής χρηματοδότησης.
Το μέλλον μιας πόλης δεν μπορεί να χτίζεται πάνω σε υποθέσεις που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Και στα έργα τέτοιας κλίμακας, η απόσταση ανάμεσα στα πραγματικά στοιχεία και τις θεωρητικές υποσχέσεις δεν είναι μια τεχνική λεπτομέρεια. Είναι ζήτημα λογοδοσίας προς όλους εμας.
Και ας μην κρυβόμαστε. Όταν θα έρθει η ώρα της αποπληρωμής αυτού του δανείου —το 2060, το 2070 ή το 2080— ο σημερινός δήμαρχος δεν θα βρίσκεται εκεί για να λογοδοτήσει. Θα έχουν περάσει άλλες διοικήσεις, σχεδόν δύο γενιές και θα είναι άλλες εποχές. Εκείνοι που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες αυτής της απόφασης θα είναι οι δημότες του αύριο, όχι αυτοί που την υπογράφουν σήμερα.
Και αυτή η ευθύνη δεν είναι πολιτική.
Είναι ιστορική.
Υ.Γ. Αν όλο αυτό που ανακοινώθηκε απο τον Δήμαρχο, τελικά στην πράξη είναι ανέφικτο και πρόκειται απλά για ένα ακόμα επικοινωνιακό κόλπο ώστε να αλλάξει η ατζέντα και να σταματήσει ο κόσμος να συζητάει τα όσα συζητάει σε όλα τα μήκη και πλάτη του Δήμου μας, τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να αγχώνομαι και εγώ και εσείς, για όλα όσα σας έγραψα παραπάνω.
Υ.Γ 2. Είμαι ειλικρινά πολύ περίεργος να δω το business plan που έχει μπει στον φάκελο και ποια ειναι τα πραγματικά νούμερα που έχουν κατατεθεί, για την προέγκριση της δανειακής χρηματοδότησης.
